18 Mart 2017 Cumartesi

acı itiraf..


Zamanın cömert olduğu yıllarda,
kıymetini bilemedim geçen ömrün..
“bir gün mutlaka” demek varken,
“bir gün belki” ye secde etti gönlüm..
Şimdi,
Zamanın dalgalarıyla boğuşuyor ömrüm!..
Ve
seni anmadan geçmiyor bir günüm..
Yanına çağırsaydın beni,
inan okyanus  olup coşardım..
Döneceğini bilsem,
geleceğin yolların ayakucuna yatardım..
 



4 yorum:

siyah kuğu dedi ki...

Çok güzel okudum sevgilerimi bıraktım gidiyorum.

Akgül Çubukçu dedi ki...

Gülsen hocam, insanın ruhuna işleyen müzik eşliğinde, o müthiş duygu yüklü dizeleri okudum, hüzün ve acı sardı yüreğimi. Bu satırların yansıttığı duygulara yorum yapmaktan acizim. Ne diyebilirim ki? Ben bu kadarıyla kahroluyorsam, Allah size sabırlar versin... Yüreğinize sağlık, sevgilerle kalınız... <3

2cocukluhayat dedi ki...

Müzik harika dizeler acı ve pişmanlıkla yoğrulmuş. dökülmüş yürekten...
Yüreğinizden kaleminize dökülenler daim olsun...

Adsız dedi ki...

Gülsen hocam,güçlü bir kadın olmanın nasıl bir şey olduğunu sizi tanıyınca anladım .Çok acıtıcı dizeler bunlar ama yaşananların yanında sadece sözcükler işte.Siz ki o acıları kucaklamışsınız. Ne olur yazmaya devam edin. Acılar paylaşıldıkça azalır derler avuntu mu bilmiyorum ama biz sizin dizelerinizi okumak istiyoruz. Onlar acılardan süzülmüş bal tadında çünkü...