Yitik masallar..

  

Zaman zaman,
çocuksu bir umut hükmeder ruhuma.

Tüm yasalar, yasaklar

bütün kırgınlıklar

eriyip gider..

Yitik masallardan

çıkagelir ayak izlerin,

gölgeni toplarım topraklardan..

Sonra,
ruhumu üşütür
ıslak yosun kokan bir rüzgâr..

ve izinsiz,

kaleme düşer dilimden

kuytulardaki mısralar..

 

derin özleyiş..

İstanbul'u seyrediyorum,
Gözlerim açık!!
Denizi... karayı...
Yumduğum an,
Ankara'yı!