dürüstçe!

Bir uğultu başlayınca beynimde geceleri,

anlıyorum ki yine zamanıdır temizliğin.. 

Keskin bir sessizlik sonrası,

silinince  yer tutan  tutunamayanlar,

hatırlamıyor beynim artık gereksizleri..

Şimdi,

soruyorum  kendime dürüstçe;

buldun mu o boşlukları dolduracak
gereklileri ?
 

sessiz çığlıklarım..

Yarım asrı çoktan devirdi ömür..
Hasretin bile kamburu çıktı

seni beklerken..
Hâlâ,
sıcak bir kurşuna benziyor
beynimdeki gölgen..
Çığlığa dönüşen geçmişin sesi
kulaklarımdan gitmiyor..
Seni çıkartsam gönlümden,
ömrüm,

başlamadan bitiyor..

 

5 / Temmuz' da doğana.. Sone!!

Kim dedi,

zemherinin kol gezdiği gecelerde

ana rahmine düş diye!

Temmuz sıcakları bedenleri dağlarken,

tül gibi bedeninle doğacak ne vardı çocuk?

Bakarlar mı sandın ağlamana?

İster seni zevklerine meyve edenlere kız,

ister seni yok etmeyen

hipokrat yeminlilere!

İstediğin kadar ağla..

Senin hiçbir şeyin yok

seni sardıkları şu bezden başka..

Fikrin alınmadan geldiğin dünyada,

her hatanın sorumlusu seni bilecek herkes,

kes şu ağlamayı kes!

Öyle çok ağlatacak ki seni

şu başını çıkarttığın dünya,

ve ilk öğrenmen gereken şey var ya,
önce ağlamaktan vaz geç,
sonra
her şeye gül ve geç!..

Çünki artık çok geç hatta mümkün değil

geldiğin yere dönmek!..

Bir görevin var artık,

insan gibi yaşamak ve

onurunla ölmek!

Yaa.. işte böyle bebek..

Kıçına yiyince tokadı,

başlarsın soluk almaya,

tekmeyi yiyince de

öbür tarafa yollanmaya..

Varmaya çalış tadına zamanın
ve hiç unutma çocuk

Ömür diyorlar adına

doyamayacağının!..