yağmura serenat..

Hiç kimsenin yağmurunda

gözüm yok!

Benim gözümün yağmuru,

yüreğimin toprağına bereket

hasretin karanlığına ışık

seni unutturmuyor.

saklı sırlar..

Kendimle yaptığım savaşlarımda
hep yendim
kendi ordularımı..
Ömrün çölünde kaybolsam da,
sakladım sırlarımı
ve 
kitledim o sır kapılarını!
Ama hep,
biri bulsun diye bekledim
kuytularda sakladıklarımı!..

teselli..

Gülüşün,

çok uzak coğrafyalardan

çiçekler serpiyor

yorgun gönlüme..

Kahkahalarını bant yapıyorum

kırık yüreğime..

Gün be gün artıyor ruhumda

yalnızlık,

Ah.. keşke,

tırnağın etten uzaklığı kadar olsaydı

ayrılık!

 

intikam..

 

Önce,
umutlarımı geri aldım

yaşadığın yürekten..

Sonra,

hasretimi şiirde,

seni,

umutsuz yürekte bıraktım.
 

zor itiraf..

 

Aşk,
doruklarda güzeldir,

göz yaşı, ayrılıklarda..

Bir gün,

bir ağaç gibi

dal budak salınca yalnızlığın,

ne aşk kalır yürekte,

ne de yaş pınarlarda..

 

 

Yitik masallar..

  

Zaman zaman,
çocuksu bir umut hükmeder ruhuma.

Tüm yasalar, yasaklar

bütün kırgınlıklar

eriyip gider..

Yitik masallardan

çıkagelir ayak izlerin,

gölgeni toplarım topraklardan..

Sonra,
ruhumu üşütür
ıslak yosun kokan bir rüzgâr..

ve izinsiz,

kaleme düşer dilimden

kuytulardaki mısralar..

 

derin özleyiş..

İstanbul'u seyrediyorum,
Gözlerim açık!!
Denizi... karayı...
Yumduğum an,
Ankara'yı!
 

 

ve günahlar var ya..

 

 

 

 

    Bildirmediğin gizli hakikat var mı

Takdîri  ilâhinde tulûat var mı..

             Yalnızlık ölümden daha karanlık geliyor

        Bilsem, bu musibette nasihat var mı?

 

Vedat Varol.

"ve günahlar var ya.."

fark..

Sen,

gülü senin olunca seversin,

vazona koyarken..

Ben,

kopartmadan,

dalında seyrederken.

Sen,

para cebindeyse zenginsin,

Ben,

sen gönlümdeysen..

benim masalım..

Bir varmış

dedim..

Bir yokmuş diyemedim..

Hâlâ,

varmış gibi

yok olanlarla yaşıyorum..

 

dürüstçe!

Bir uğultu başlayınca beynimde geceleri,

anlıyorum ki yine zamanıdır temizliğin.. 

Keskin bir sessizlik sonrası,

silinince  yer tutan  tutunamayanlar,

hatırlamıyor beynim artık gereksizleri..

Şimdi,

soruyorum  kendime dürüstçe;

buldun mu o boşlukları dolduracak
gereklileri ?
 

sessiz çığlıklarım..

Yarım asrı çoktan devirdi ömür..
Hasretin bile kamburu çıktı

seni beklerken..
Hâlâ,
sıcak bir kurşuna benziyor
beynimdeki gölgen..
Çığlığa dönüşen geçmişin sesi
kulaklarımdan gitmiyor..
Seni çıkartsam gönlümden,
ömrüm,

başlamadan bitiyor..

 

5 / Temmuz' da doğana.. Sone!!

Kim dedi,

zemherinin kol gezdiği gecelerde

ana rahmine düş diye!

Temmuz sıcakları bedenleri dağlarken,

tül gibi bedeninle doğacak ne vardı çocuk?

Bakarlar mı sandın ağlamana?

İster seni zevklerine meyve edenlere kız,

ister seni yok etmeyen

hipokrat yeminlilere!

İstediğin kadar ağla..

Senin hiçbir şeyin yok

seni sardıkları şu bezden başka..

Fikrin alınmadan geldiğin dünyada,

her hatanın sorumlusu seni bilecek herkes,

kes şu ağlamayı kes!

Öyle çok ağlatacak ki seni

şu başını çıkarttığın dünya,

ve ilk öğrenmen gereken şey var ya,
önce ağlamaktan vaz geç,
sonra
her şeye gül ve geç!..

Çünki artık çok geç hatta mümkün değil

geldiğin yere dönmek!..

Bir görevin var artık,

insan gibi yaşamak ve

onurunla ölmek!

Yaa.. işte böyle bebek..

Kıçına yiyince tokadı,

başlarsın soluk almaya,

tekmeyi yiyince de

öbür tarafa yollanmaya..

Varmaya çalış tadına zamanın
ve hiç unutma çocuk

Ömür diyorlar adına

doyamayacağının!..

 

 

acı gerçek

Sonra bir gün,
gerçeğin şamarı inince bedenine,
gözdeki yaşta asılı kalır
gözün gülüşü.
Ve
güneşe gölge iken,
suya halka olunca aşk,
sağır kulaklar duyar
o gülüşü..

 

 

eski dostlar..

Eski dostlar,

eskimeyen dost olmalı..

Gönlüne lâyık bulduğun

hep o gönülde kalmalı..

Dert edip üzülme

geçmişin kıymetini bilmeyenler için..

Sayarsan,

kıymet bilmeyenlerin hatırlarını,

yaşanmadan öldürürsün yarınlarını..

 

ne fark eder..

Ne fark eder
şimdi çıkıp gelse,
giderken yollarıma çakıl döşeyenler?
Sen,
çıkıp gelsen şimdi
ne fark eder?
Bana kalpsiz dedi
o çakıl taşlarında yürüyenler..
Sırtımda kahrın kamburu,
saçlarımda,
duvara astığım eleğin unu!
Tükenmiş gözlerimde
fer denen huzmeler..
Şimdi çıkıp gelsen bana
ne fark eder?

 

Tercih..

Başıma tâcetmedim sevdiğimi..
Yoluna baş koyduğumda
yere değer diye !..
Gönlüme tâceyledim onu,
bu gönüldekine
taht değer diye..
Ama "O"
gönül tahtımı bırakıp
Altın' dan Taht' a çıktı..
Zaman denen kahpe,
döktü boyasını o tahtın,
altından tahta çıktı!

 

 

Gizli umutlar..

Hep bir yerlerde vardır,
gizli, saklı, ürkek..
Bir gülün içinde,
bir dalganın zerresinde..
Güneşin harında, arının iğnesinde..
Hep bir yerlerde gizlidir Umut!
Yeter ki,
o umudun ucundan tut!.
Bak gör,
nasıl renk değiştiriyor gül.
Dalgalar boğmuyor insanı,
salın umutsa eğer..
Arının iğnesi deva olmasa da acına,
balı tatmak için, değer!..
Yelken yap umudu sevgine,
korkma boğulmazsın,
Hasret girdabında can yeleğidir umut!
Umudun varsa acıkmazsın,
fırından yeni çıkmış
ekmeğin buğusudur  UMUT!

 

                                                

itiraf..

 

Sevmesini bilmeyene "aşk",

masal gelir!..

Her gün,

başka âguşta göz açana,

bu tutku hayâl gelir..

Tanrı'ya bile, inkâr gelir

seni sevdiğimi geç anlamak..

İtiraf neye yarar bundan sonra,

Yol bilmeyen atlıya

Üsküdar uzak gelir.

 

tecrübe!

 

"Yarın",

"Bugün" olunca,

"Dün",

bugüne tembih etti

İnanma!..

 

masum mutluluk..

İddia!

 

Yüreğimi vururum

mühür yerine!

Hiç kimse

senin kadar sevilmedi.

Ömrümü veririm

senet yerine,

hiç kimse,

senin kadar özlenmedi.

 

bulutların feryadı!.

Dün gece yağmur,
şamar gibi
camlarıma vurdu.. vurdu,
seni sordu.
Gözlerimin bulutu
cevap verdi yağmura..

Ben sustum,
onlar konuştu!

 

sessiz çığlıklar..

Artık sen yoksun..
Şimdi, ışıklar sığ, gölgeler derin.
Bak dinle,
"iyi geceler der gibi uğurla beni"
diyor dinleyemediklerin..
Ve,
çığlığa dönüyor birike birike
yüreğimdeki sensizlikte,
hiç söyleyemediklerim.


 18-mart

 

yanılma..

Ay,
sulara nakşedince resmini,
seyreden,
yakamoz sandı seni..
Nerede, ne zaman
neyi arasam,
Seni ararken buluyorum

kendimi..

 

 

 

 

.. seni hatırlamak!..

"Ne güzel şey seni hatırlamak" 

demiş Nâzım..

Zamanlar öncesinde sanki benim adıma!. 

 

Ben de bugün yine, desem ki usulca kulağına,
"ne güzel şey hatırlamak seni" ..

duyar mısın?

***

 

  Bazen,

bir evlât gibisin anaç yüreğimde

meme uçlarımı sızlatan.
Bazen,

gölgesinden  güç aldığım.
 

Vatanım gibisin sınırlarını çizdiğim,

uğruna can feda! ..

Doğan günümün alacası,

ömrümün en büyük hatası

Sen!..

Öpüp başıma koyduğum nimet!..

Kıymetini bilemedin kıymetinin yazık,

bu yüzden

eğreti durdu yüreğinde, sana verdiğim kıymet!
 

Keşke.. ah keşke
yanlış görülen bir rüya gibi yorumlayabilsem

geçen zamanı..

Hezeyanlarımda,

‘cezir’ başlayınca kumlara yazsam adını!..

Tırnaklarıyla kazır gibi

silerken dev dalgalar .. ‘met’ ile

yaşanmışları ve yazılanları,

uyansam kan/ter içinde!..

Zaman,

yine sürükleye sürükleye götürse geceyi
içindekilerle!..

Ve içinde hiç olmadığın
sabahlara uyansam seninle.

Her 'gün'  -dün- olduğunda
seni hatırlasam….

Her hatırlayışımda çoğalsan,
mutluluk gibi hiç bitmesen!... 

Ne güzel şey seni hatırlamak bilsen!

 

 

6/9