Ne zaman "ah..." diye
yumsam gözlerimi
gölgeleri sen sandığımda..
Ne zaman, ah! desem
canımın yandığını
hissedip..
Ne zaman, âh!... etsem
hissedip..
Ne zaman, âh!... etsem
avuturken kucağımda
yüreğimi..
yüreğimi..
Hepsinde,
sen düşüyorsun
yerlere
dilimden..
"ah"
yerde kalıyor!
14/kasım/2010..
5 yorum:
Usta işi, çarpıcı şiir; diğerleri gibi!
Anlayanın ve hayran olunanın takdiridir kişiyi ustalaştıran sevgili Alizafer.
yere düşen ah!ları öpüyor mu sokak kedileri?
Ah, Gülsen öğretmenim, ah, ne diyeyim bu şiir karşısında, ne diyebilirim ki? :( Katılıyorum, gerçekten usta işi...
"gün-ah!
sen,
gün'ü al git,
ah! bana kalsın
paylaşmış olalım bu aşkın günahını..."
...
diye saçmalamak geldi içimden birden ve sanırım bunu sayfamada koyacam öğretmenim...
...
sağlıkla, sevgiyle öğretmenim...
Yorum Gönder