kapısına kilit vurduğum..
Diğerlerine,
acılarımı,
anılarımı,
aşkları / ayrılıkları
doldurduğum
dört odası var
harman yerine dönmüş
yüreğimin!.
Gece oldu mu,
çocukluğum sarkıyor
pencerelerinden
düştü düşecek!..
Bilirim,
gidip yine bu gece
çiçekler getirecek sana
ve üşüme diye
küllenmiş korları üfleyecek!
18/mart..
2 yorum:
Ekrana baktım, baktım, okudum bir daha okudum, yazamadım hiçbirşey.. Sadece bilmenizi isterim ki ben hep yanınızda olacağım, hep sizinle benim kimselere benzemeyen, kahramanım, yaşam koçum, Tanrı'nın bana bir hediye bir lütuf olarak karşıma çıkarttığı, yollarımızı kesiştirdiği, mamy'im...
nihan..
Diğer blogda olduğu gibi kelimelerin kilitlendiği an... o çocuğu alıp, cam bir fanusun içinde saklamak geliyor içimden...
Yorum Gönder