Dünyamın yörüngesi değişir
ne zaman düşünsem seni..
Ayrıldığım doğu' dan,
kavuşamadığım batı' ya kadar
seni döşerim dünyaya..
Ne zaman düşünsem seni
bir yılan uyanır içimde
sitemkâr dilinden akar yüreğime
zehir!
Ne zaman düşünsem seni,
bir çocuk uyanır içimde,
sitemsiz gülüşünde
panzehir..
ne zaman düşünsem seni..
Ayrıldığım doğu' dan,
kavuşamadığım batı' ya kadar
seni döşerim dünyaya..
Ne zaman düşünsem seni
bir yılan uyanır içimde
sitemkâr dilinden akar yüreğime
zehir!
Ne zaman düşünsem seni,
bir çocuk uyanır içimde,
sitemsiz gülüşünde
panzehir..


12 yorum:
Yaşanan her ne olursa olsun, hatırlandıkça, sızlatsada yüreği,
bir masum yanı temizler tüm zehirleri...
İzinsiz çaldım çatı katınızın kapısını ama umarım bağışlarsınız.
Evet siyah sayfa benim favorim,bir çok kişiye kasvetli gelsede bana huzur veriyor aksine,bu kuytuları çok sevdim ben...
Saygılar.
Pek emin değilim ama neredeyse bir yıl oldu bu sayfayı açalı.. O gün bugündür defalarca geldim çatıkatıma ama kuytularda bıraktım getirdiklerimi..
İlk ziyaretçimsin Tufan.. ve İlk yorum bırakan.. Hele de bugün.. bir dostun kapımı çalmasına en çok ihtiyaç hissettiğim bugün..
İyi ki geldin.. HOŞGELDİN!
Her çocukluk panzehir midir içimizdeki zehire karşı?
O zaman büyümekten vazgeçmeliydik zamanında. Çok geç kalmışız...
Teşekkürler bu güzel paylaşım için.
ya da hüner o çocuğu tüm zehirlere panzehir olması için yaşatmakta..
kuytularıma hoşgeldin mavisihir..
Tak, tak.. Ben de giriyorum içeri, şimdilik arkamdan kapattım kapıyı. Kuytu bir çatı katı. Karanlık olsun diye duvarları siyaha boyanmış. Belki de ışık sızdırmasın diye. Öyle ışıl ışılsınız ki mamim, bu defa ışığınızın dışarı taşmasına izin vermek istemiyorum, hepsini içime çekeceğim, kapıyı ardımdan kapayışım bundandır belki de.
Panzehirim sizsiniz de, yılanlar uyanmış içimde.
Beni buluşuna sevindim..Hiç bir çağrıda bulunmasam da, bu sayfadan giriş yapıp kendimi açıklamasam da .. yine de beklemekteyim çatı katıma çıkacakları..
Hoşgeldin kuzum.. O yılanların zehri değil öldüren, dozu!.. Fazla olunca doz, adı zehir; dozunda olanınki de panzehir!.. :))
Davetsiz bir misafir daha kabul eder misiniz Gülsen öğretmenim? :)
Ben kuytu, sakin, sessiz, kafamı dinleyebileceğim yerleri çok severim. Çatı katı merakım var benim ama ne yazık ki hiç çatı katımız olmadı. Burası tam da gizli bir çatı katı duygusunu yaşamamı sağladı, ama yine de korka korka geldim, rahatsız eder miyim acaba diye? Şiiriniz ise yüreğimin tellerini titretti. Sevgilerimi bırakıyorum....
Bu şiiri, bu çatı katına tekrar döneceğimden pek emin olmadığım seyahate çıkarken yazdım akgül.. Belki bir okuyan olur diye düşünmüştüm!! ne iyi oldu bak..
Yorumları okumadım sadece şiirleri ve
İYİ Kİ VARSIN HOCAM !
anladın beni.. biliyorum sevgili Jivago.. Çünki sen, ne şiiri kimin yazdığına, ne de o şiirin kim için yazıldığına bakmadan, o şiiri oluşturan duyguları hisedebilen ve saygı duyansın..
İyi ki geldin çatıkatıma, kuytularıma..
yine bulup çıkartmışsın kelimeleri, kahkahası gümüşi saçlarında saklı kadın... yine bulup çıkartmışsın hem zehrini, hem de gülüşte saklı panzehiri...
Sayfalarda yazılanlara anlam katan ve değerlendiren, onları okuyanların, anlayanların, kendileri ile özdeşleştirenlerin yaptıkları yorumları Evren'im....
Yorum Gönder